|
|
 |
 |
 |
 |
Producto dunha cultura propia
e reflexo do ambiente cultural e social que foi
conformando ó longo da historia unha identidade
singular, o himno galego aparece como o símbolo
acústico máis solemne e trascendental
de Galicia como comunidade política.
E estreado en 1907 na Habana, froito, como a bandeira
e o escudo, da emigración. En 1908 faráse
oficial. Na súa elaboración conxúganse
as partituras de Pascual Veiga e o poema Os pinos
de Eduardo Pondal. O motivo central é moi
sinxelo: que Galicia esperte do seu sono e emprenda
o camiño cara a liberdade.
O nome de Galicia non figura en ningunha parte
do poema, como é habitual en Pondal, sendo
substituído por Fogar de Breogán.
Pídeselle que esperte do seu sono, que
non esqueza as inxurias e que escoite a voz dos
rumorosos piñeiros, que viría sendo
o pobo galego.
Dende 1907 ata 1923 o himno galego foi cantado
por rexionalistas e agraristas nos seus actos
e pouco a pouco foi sendo aceptado por moitos
máis. Os centralistas asumiríano,
finalmente, na campaña electoral de 1977.
Durante a época anterior á República
prohibíronse tódolos símbolos
rexionais. Daquela, as sociedades galegas de América
intensificaron a súa interese pola expresión
pública do himno. Coa II República
o amor por el intensificouse como expresión
dunha Rexión dentro do Estado Integral
que se constituiu.
Mentres durou o período franquista, ata
a etapa deaperturismo, só se cantaba, como
moito, en actos culturais e como unha canción
máis dentro do folklore galego. Dende 1960
comeza a interpretarse de xeito máis explícito,
aínda que disimulando os seus aspectos
ideolóxicos.
En 1975, mentres tiñan lugar uns actos
folklóricos na festa do Apóstolo,
a xente comezou a erguerse cando o himno se cantou.
O ano seguinte instaurouse este costume de xeito
definitivo na Praza da Quintana, ratificado tamén
polas autoridades asistentes.
Ademais do celtismo e do helenismo sempre presentes
na obra de Pondal, foi a súa capacidade
para penetrar nos sentimentos do pobo e expresar-las
súas aspiracións fundamentais, o
que posibilitou o seu éxito.
|
|
|
|
|
